Αρχική Ναυτιλία Η Μία και Μοναδική Στιγμή – Πρώτη Φορά Ανθυποπλοίαρχος

Η Μία και Μοναδική Στιγμή – Πρώτη Φορά Ανθυποπλοίαρχος

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Πετώντας πάνω από τη Μεσόγειο στην πτήση της επιστροφής γεμάτος νέες εμπειρίες, νέες γνωριμίες και πάνω από όλα με ένα νέο αξίωμα, αυτό του ανθυποπλοιάρχου αποφάσισα να γράψω το τρίτο μου άρθρο, δεν είμαι τακτικός αρθρογράφος άλλα γράφω όταν θέλω να μοιραστώ την απέραντη αίσθηση της ευτυχίας μου κυρίως καθώς και τα πιθανά ευτράπελα που συναντά ένας νέος ναυτικός στο δρόμο του προς τα πάνω (το που δεν ορίζεται μιας και η ναυτιλιακή βιομηχανία είναι απέραντη κι αυτή -κατά κύριο λόγο βέβαια προς αυτόν της καταξίωσης)… Μοναδική στιγμή.

Κάπως έτσι θα περιέγραφα αυτή τη νέα εμπειρία, την λιγότερο του ενός μήνα. Πετώντας για Σιγκαπούρη νιώθω χαρά μιας και πάω να μπαρκάρω σε ένα πλοίο που πάει για επισκευή σε μια άλλη χώρα. Φτάνοντας στο πλοίο αντικρίζω πρώτη φορά sunken deck σε πλοίο το οποίο θα μπαρκάρω. Κάπου τη δεύτερη μέρα που ξυπνάω μου ανακοινώνεται ότι πιάνω κανονικά και μόνος μου βάρδια, πάω στη γέφυρα και αντιλαμβάνομαι πως δεν έχουμε βγει ακόμα από το Malacca Strait.

Η πρώτη αίσθηση είναι πανέμορφη μιας και κάποιος άγνωστος μέχρι πριν δυο μέρες σε εμπιστεύεται να κάνεις μόνος σου βάρδια, συναίσθημα απερίγραπτο. Η πρώτη μέρα είχε ψαράδες (ευτυχώς όχι πολλούς και τολμηρούς) είχε και κίνηση όπως ήταν αναμενόμενο, άκουγα όλους να λένε η πρώτη σου βάρδια θα είναι αγχωτική, κι θα τρέμεις, πείτε με αναίσθητο ή όπως αλλιώς θέλετε αλλά δεν ένιωσα αυτό το αίσθημα να με κυριεύει (ίσως φταίει κι ο άλλος Έλληνας ανθυποπλοίαρχος που ζώστηκε με το σωσίβιο του για να με καλωσορίσει στην πρώτη μου βάρδια -πάντα αστειευόμενος-), τουλάχιστον όχι μέχρι την τρίτη μέρα. Τότε που ένας ασιατικής καταγωγής ναυτικός αποφάσισε να μην ακολουθήσει τους γνωστούς μας COLREGS, κι αυτό επειδή θα του έφευγε το τραίνο από τις ράγες! Κάπως έτσι και για να υπερασπιστώ την πολιτική της εταιρίας στην οποία ανήκω για Bow Crossing (BCR) 3 ν.μιλιά, προσπάθησα να γυρίσω προς τα αριστερά όντας άπειρος και με έναν ψαρά δεξιά κι έναν αριστερά.

Εκείνη τελικά ήταν κι η στιγμή μου, που ενώ είχαμε συμφωνήσει ότι θα ακολουθούσαμε του Κανονισμούς, τελικά εκείνος μόνος του αποφάσισε να μη το κάνει και φυσικά να μην με ενημερώσει, ήταν αγχωτική αυτή στιγμή που θα έχω να θυμάμαι για πολύ καιρό. Το κείμενο αυτό γράφτηκε για να μοιραστώ μαζί σας τα υπέροχα συναισθήματα που μου υποδηλώνουν ότι πλέον είμαι υπεύθυνος αξιωματικός του εμπορικού ναυτικού και έχω δική μου βάρδια.

Συνεχίζοντας την πορεία μου για το επόμενο πλοίο τα πράγματα ήταν λίγο πιο δύσκολα από ότι στο πρώτο, παρόλα αυτά δε το βάζω κάτω και ολοκληρώνω αυτό το κείμενο μπαρκαρισμένος μέσα από το δεύτερο πλοίο, σαν ανθυποπλοίαρχος πλέον. Εύχομαι λοιπόν ολόψυχα από την Μπάσρα του Ιράκ, Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους τους ναυτικούς και τις οικογένειές τους που μένουν πίσω, και πάντα να θυμάστε -για τους μικρότερους το λέω αυτό- πάντα να κυνηγάτε τα όνειρα σας, όποια κι αν είναι αυτά.

Υ.Γ Κάθε βάρδια θα με βρίσκει μονάχο σωματικά, με την Γέφυρα μου γι αγκαλιά μα όχι ψυχικά καθώς ούτε και νοητικά.

Κ.Κ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ